صفر - یواش
به نام خدا
به پیپ علاقهمند شدهام. به نظرم آرامتر از سیگار است و بوی بد هم ندارد.
تلاش کردم با انتخاب سیگار دستپیچ مقداری از این شتاب کم کنم. این که توتون را لای کاغذ بپیچی و در آخر آتش بکشی زیرش را دوست دارم. ولی این مدت بازهم درگیر شتاب بودم. نیاز نیکوتین را ارزان و سریع و کم کیفیت ارضاع کردم. وینستون ایکاس آبی! کاغذی ضخیم به همراه توتون کم کیفیت و بوی بد. شاید یکی دوبار هم موقع راه رفتن سیگار کشیدم.
صنعت شتاب داد به رفع بسیاری از نیازهایمان که راحتتر باشیم. مثل سیگارهای پاکتی ولی انگار با هر پکی که به این سیگارها زدم شتاب ریخته شد به خونم و شتاب و عجله من هم بیشتر شد! کمی بعد سیگار شد برایم کمی کنارهگیری از این شتاب.
صنعت سهل کرد رفع نیاز را برایمان ولی دیگر مکان و زمان به هم ریخت. هرجا که بخواهی میتوانی یک نخ سیگار کم کیفیتت را از پاکت درون جیبت بکشی بیرون و آتشش بکشی. دیگر کمتر آدمی برای مدتی خودش را از دنیا میکَند و نامرئی مشغول هوا دادن توتون مورد علاقه خود میکند و به آرامی لای کاغذ پیچیده و آماده عمل تدخین میکند.
من طرف دار با رسم و رسوم انجام دادن این خورده کارهای شخصیام. دوست دارم مقدمات را خودم فراهم کنم. دوست دارم فرایند تا اندازهای که امکان دارد متصل باشد به خودم. من کنار سر هم شدن این خورده ریزهای شخصی باشم و اثر انگشت من هم باشد تا مصرفی لذتبخش.
این طور شاید بشود در تمام مسیر لذتی برد نزدیک به زمان مصرف کردن. ولی خب مشکل این است که سیگار مدت مصرف شدنش کوتاه است. برای همین پیپ در ذهنم روشن شده است. اما خب پیپ هزینه بیشتری به همراه دارد. با توجه به میزان میلی که به مصرف دارم به دو پیپ نیاز دارم تا یکی در حال استفاده باشد و فردایش استراحت کند، این طور کیفیت به مرور زمان افت نخواهد کرد. توتونها هم مقداری گرانتر است.
ولی خب خرید یک پیپ مورد نظر به همراه توتون مرغوب همینطوریش حدود ۱۰ میلیون هزینه دارد.
تصمیمش باشد برای ماه بعد.
